De Stippelberg

boswachterij

Met stip

Mijn smartwatch vertelt me dat ik een uitstekende conditie voor vrouwen van mijn leeftijd heb. Nou, dat is echt weer een opsteker. Trouw loop ik elke dag twee coronarondjes à 2,25 km. Een half uurtje ’s ochtends & ’s avonds over de gezellige Weerter singel. Daarvoor ga ik steeds 1 x 22 en 2 x 17 traptreden af en op. Daarnaast doe ik drie keer per week aan wandeltraining, waaronder een duurloop. Ik ga er dus maar gewoon lekker mee door.
Vandaag dan 15 km wandelen in het Brabantse natuurgebied De Stippelberg. Een flink gebied tussen Brakel en Gemert. Mijn partner gaat mee en we starten bij de Boswachterij waar ook Natuurmonumenten is gevestigd. Je ziet het pand op de foto hierboven.

Begrafenislaan

De Stippelberg is een voormalig landgoed en dit zie je vooral terug in de rechte lanen waarover we vooral de eerste helft van deze tocht wandelen. We vangen aan met de blauw gemarkeerde, oostelijke route van ca. 8 km. We lopen een enorm bosgebied in waar naaldbomen duidelijk in de meerderheid zijn. Dit neemt niet weg dat er hard aan wordt gewerkt het tot een natuurlijker bos om te vormen. We zijn nog maar net onderweg als we door een coniferenlaantje lopen met het straatnaambord Begrafenislaan. Deze naam past ook wel echt bij de sfeer die van dit pad uitgaat. Kijk maar eens op de foto hiernaast.

Ont-moeten

Na het coniferenlaantje wordt het zicht weidser. Het voelt als een walk-in-the-park en ik vind het heerlijk wandelen hier. Lekker kuieren met ruimte om te mijmeren. Aangenaam temperatuurtje met een zonnetje dat zich regelmatig laat zien. Heerlijk. Het is echt een groot gebied en het valt me op dat we nauwelijks mensen zien. Hier kan ik me dan echt weer zo over verbazen. Wel ontmoeten we twee leuke dames die onderling duidelijk de 1,5 meter afstand respecteren en zichtbaar een plezierige dag beleven. Daar word ik dan zelf al zo blij van. We zullen hen vandaag 3 à 4 keer op onze weg ontmoeten.

Natje en droogje

Na de oostelijke route gaan we ook nog voor de westelijke variant. De rode route. Waarom niet! Dan wagen we ook nog de gok om voor een omweggetje te kiezen om zo de Natuurpoort met horeca aan te doen. Helaas geen coffee-on-the-go hier. We spoelen deze lichte teleurstelling met wat slokken water weg, vervolgen de route en passeren al snel de Breuk van Milheeze. Een sloot maakt het hoogteverschil tussen de hoger gelegen Peelhorst en lager gelegen Centrale Slenk visueel. Het grondwater kan door de ontstane ondoorlaatbare leemlaag op deze breuklijn van de aardkorst nauwelijks passeren waardoor het grondwater aan de oppervlakte komt om dan diep weg te zakken in de grove zandbodem van de Centrale Slenk. Toch leuk dat ik hierover in de natuurgidsenopleiding heb geleerd.

Stippels van Stippelberg

Het valt ons ook al snel op dat de wandelpaden in deze westelijke route wat afwisselender zijn. Ze doen bosachtiger aan en slingeren ook wat meer door het gebied. Het is ook aan de droge kant van de breuklijn dat we heuveltjes, stuifduinen ofwel stippels zien. Op een infobord lezen we dan dat er hier in het kader van de biodiversiteit momenteel plagwerkzaamheden plaatsvinden. Plekken worden afgeschraapt om stuifduinen meer bloot te leggen en tevens ruimte te geven aan struikheide en stekelbrem. Dit is weer gunstig voor fauna als hagedissen, nachtzwaluwen, groene zandloopkevers, graafwespen en bijen.

Emmeren

Op de hoogste stuifduin nemen we plaats op een bankje en als we dan omhoog kijken zien we op 7 à 8 meter hoogte ineens een emmer hangen. Het blijkt om monument D’n Blikken Emmer te gaan. Kennelijk werden vroeger voor het opmeten van grondgebied Lange Juffer palen gebruikt. Palen met in de top een rieten mand met vlag. De benaming Lange Juffer is later gewijzigd in D’n Blikken Emmer. Op de emmer zou eerder zijn geslagen om arbeiders in het bos te laten weten dat hun werkdag ten einde was. Jacko mijmert nog even hardop over de materiaalsoort van de emmer. Klopt deze benaming wel? Hij ziet dat de emmer verzinkt is. Maar oké, dun staal is ook blik. En zo emmeren we nog lekker wat door…

Stip aan de horizon

Dan maken we de laatste paar kilometers in dit gebied dat met zijn dennen ooit een productiebos voor de mijnen was. De mijnen zijn inmiddels gesloten, maar de bomen staan er gelukkig nog. Weet dat je eindeloos kunt wandelen op De Stippelberg. Er zijn met kleurtjes gemarkeerde routes uitgezet of je kiest voor een route via wandelknooppunten. Iets voor jou om voor te gaan?

Hartelijks,

Je mag dit bericht delen op:
Facebook
LinkedIn
Twitter
WhatsApp
Pinterest
Email
Over Irma de Bont

Over Irma de Bont

Irma werkt als zelfstandige onder de naam SveaVita.

VMBN-gecertificeerd mindfulnesstrainer en mindful natuurgids
co-creator van het bordspel “mind your step – beleef mindfulness”

Scroll naar top