Een heel jaar Krang

IMG_9519

Blog 22 van een Weerter natuurgids i.o.

Onderzoeksgebied in 4 seizoenen

Het is pas als we goed en wel aan de wandel zijn, dat ik me ineens realiseer dat deze circa 13 km tellende route van Natuurmonumenten van vandaag een soort van hekkensluiter is. In het afgelopen jaar hebben we deze langst bewegwijzerde route door De Krang minimaal één keer per seizoen gelopen. We zijn in de winter – direct na aanvang van de natuurgidsenopleiding – begonnen en nu is het alweer herfst. De tijd vliegt! Tussendoor liepen we tig keer kortere routes als het inmiddels welbekende Ommetje in dit gebied en het smaakt nog steeds naar meer.

In weer en wind

De langere route van Natuurmonumenten geeft een mooie indruk van het gebied als geheel. We volgen dan de met rode driehoekjes gemarkeerde route door Roukespeel (ven), over de dekzandrug met daarop Swartbroek en Castert, door Laagbroek (ven) en natuurgebied Ellburg met de Ellerschans.
Het afgelopen jaar hebben we aardig wat foto’s gemaakt en verzameld en het is superleuk om deze kiekjes nu in de vier verschillende seizoenen naast elkaar te leggen en zien. Uiteraard krijgen ze een plaatsje in natuurdagboek deel 2.

Waar het hart vol van is…

Terugkijkend op het afgelopen jaar kan ik niet anders dan zeggen dat de herfst mijn favoriete seizoen is en blijft. Lekker met je wandelschoenen banjeren door een dik tapijt van ritselende bladeren met daartussen de nodige eikels en kastanjes. Genieten van prachtige herfsttinten in een verstild landschap. Fantastisch! Als altijd valt het aantal mensen dat we zien, nog niet op één hand te tellen. Dit ligt anders als het gaat over paddenstoelen. Daarvan zien we er aardig wat. Het kost me echt moeite om hier nu niet alvast iets over te vertellen of te laten zien. Nog even geduld, lieve mensen. De special over paddenstoelen is in de maak en verschijnt binnenkort.

Reuzen in De Krang

Als we dan bij de Ellerschans arriveren en in deze voormalige boerenschans kijken, zien we daar voor het eerst de bomen door het bos. Ofwel: in plaats van een oerwoud zien we er nu een gemaaide vlakte. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog woonden en leefden op deze plek gezinnen in hutten waarmee ze zich voor plunderende soldaten verschansten. We geven onze ogen de kost en vermoeden dan in de verte enkele stenen of keien te zien. Echter, als we ernaar toe lopen, blijken het reuzenbovisten te zijn. En reuzen zijn het!

Bever in de kijkert

Iets verderop zien we dat de bever ook weer actief is. Verse sporen aan boomstronken zijn hier de stille getuigen van het werk van dit grootste inheemse knaagdier. Een waterdier van maar liefst circa 120 cm. Gisteravond waren de bevers nog onderwerp van gesprek in M, het televisieprogramma van Margriet van der Linden. Inmiddels zijn er weer behoorlijk wat bevers in Nederland, maar dit was 30 jaar geleden wel anders. Prins Bernhard zette toen nog 2 bevers in De Biesbosch uit; in een periode dat er zo’n 20 landelijk werden uitgezet. Dit heeft inmiddels dus de nodige vruchten – bevers! – afgeworpen.

In vuur en vlam

Vol enthousiasme vertelden de gasten van M, waaronder een boswachter en bioloog, over de bevers die burchten en dammen bouwen en water weten vast te houden. Ze weten precies waar water ontsnapt. Duidelijk werd dat bevers een rol van betekenis spelen in het voorkomen van bosbranden en van belang zijn waar het gaat om klimaatverandering.
Dan herinner ik me de excursie met de NGO-groep in Roermond op 1 februari jl. Gids Paul Caquelein vroeg ons toen op een gegeven moment om groepjes te vormen: pro, contra of neutraal waar het gaat om menselijk ingrijpen in het beverrijk. Ik was er toen nog niet helemaal over uit en koos voor “neutraal”. Inmiddels beweeg ik richting “pro”. Mooie processen, mensen.

Pittige pompoensoep

Al met al brengen we zo’n 3,5 uur in De Krang door. Het was fijn en onze zintuigen zijn weer volop aan hun trekken gekomen. We hebben gevoeld, geroken, gekeken en geluisterd. Nu lekker naar huis om van mijn huisgemaakte herfstsoep te proeven en het rijtje is compleet. Lekker! Om vervolgens eens op zoek te gaan en werk te maken van een inspirerende eindopdracht voor mijn natuurgidsentraject. Hoewel de coronatijd niet altijd meevalt, biedt deze ook kansen. Ruimte voor nieuwe ontwikkelingen en/of keuzes. Er zijn vast groene organisaties die hier oog voor hebben en er iets mee willen. Ik ga graag met ze in gesprek.

Hartelijks,

Je mag dit bericht delen op:
Facebook
LinkedIn
Twitter
WhatsApp
Pinterest
Email
Over Irma de Bont

Over Irma de Bont

Irma werkt als zelfstandige onder de naam SveaVita.

VMBN-gecertificeerd mindfulnesstrainer en mindful natuurgids
co-creator van het bordspel “mind your step – beleef mindfulness”

Scroll naar top