Hei Ho! in De Meinweg

IMG_9527

Blog 21 van een Weerter natuurgids i.o.

Hei Ho, Hei Ho! in De Meinweg

Zo lezen we in het tijdschrift Kampioen van de ANWB dat enkele dagen geleden bij ons op de mat viel. Als kop boven de laatste aflevering van de serie “De 12 mooiste wandelroutes van NL”. Deze route draagt verder de naam: Paarse Pracht in Nationaal Park De Meinweg. Een 15 km tellende voettocht met als startpunt Bezoekerscentrum De Boshut bij Herkenbosch, ten oosten van Roermond. Prima plan voor vandaag! De naamgeving wijzigen we bij voorbaat al maar in Herfstpracht in Nationaal Park De Meinweg en mijn man en ik gaan op weg. Hei Ho, Hei Ho…

Terrassen

De Meinweg beslaat een oppervlakte van ca. 1800 hectare en kent bos, hei, stuifzand, water en een werkelijk uniek terrassenlandschap. Vier terrassen gescheiden door drie drempels die goed zijn voor een hoogteverschil van 50 meter. De Peelrandbreuk is wel de bekendste overgang. Het blijft hier ook nog steeds rommelen in de aarde. Dit was onder meer goed merkbaar bij de aardbeving waar we in het voorjaar van 1992 mee te maken hadden. Zelf woonden wij toen in Roosteren – op het smalste stukje van Limburg – en ik herinner me nog dat ik het ’s nachts even hoorde en voelde trillen en ik onmiddellijk recht overeind naast mijn bed stond. Op mijn vraag of dit een droom is, antwoordde mijn man nog: ik denk het niet.

Schaap in actie

Om te beginnen lopen we vandaag door akkers en bos op een tapijt van mul zand. We zien al snel dat bepaalde percelen omheind zijn. Waarschijnlijk om schapen met beleid te laten grazen. Even later zien we dan ook ineens een flinke kudde schapen en laat één van deze dieren ons trots zien hoe het komt dat er tot op zekere hoogte geen blad meer aan de boom zit. Leuk gezicht hoor.
We kuieren lekker door en zijn ons terdege van het glooiende landschap bewust. En… het is nu toch echt herfst. Al kijk je daarvoor nu bij voorkeur naar beneden in plaats van naar boven. Het zijn namelijk vooral de paddenstoelen en niet zozeer de bomen die de herfstkriebels oproepen. Er staan er ook heel wat. Zo leuk… Ik fotografeer erop los en besluit spontaan een blog special over paddenstoelen te schrijven. Wel even geduld, lieve mensen. Wordt momenteel nog aan gewerkt.

Natuurbrand

En dan kan het niet anders of we zien de resultaten van de brand die in april 2020 in dit gebied woedde. We nemen het allemaal waar terwijl we door de Herkenbosscher Heide lopen om vervolgens bij de Rolvennen uit te komen. Zo’n 200 hectare ging hier in vlammen op. Ten koste van met name gras, heide, lage struiken en veel reptielen. Triest hoor, dat hun leefgebied door de brand behoorlijk is verkleind. Het is met name de adder die zich bij de Rolvennen thuis voelt. Maar niet vandaag dus.

Vosje Victor

In de natuurgidsenopleiding lag het accent in de afgelopen weken op de dierenwereld. Planten spotten en fotograferen vind ik toch heel wat eenvoudiger dan dieren. Eerlijkheidshalve moet ik ook zeggen dat ik er in dit jaargetijde niet zoveel zin in heb om heel lang buiten te staan en wachten om een glimp van een dierlijk wezen op te mogen vangen. Dan zit ik deze tijd liever binnen om er eentje te haken. Zo zag Vosje Victor (kopfoto) onlangs dan ook het levenslicht.

Helende natuur  

Buiten wandel ik vooral graag en dan zoveel mogelijk met aandacht. Zo ook nu en dan valt het me toch ineens op dat ik aardig wat bosmestkevers zie. Verder is het fijn ook weer nieuw groen op de platgebrande heidevelden te voorschijn te zien komen: graspollen, schapenzuring, braam en pijpenstrootje. Om maar iets te noemen. Het herstel is hier aan de natuur zelf.

Geluk

Een enkele keer komen we mensen tegen die ook duidelijk lid van de ANWB zijn en deze wandelroute uit de Kampioen hebben gehaald. Gespreksstof op 1,5 meter afstand 😊. Dan bereiken we het Elfenmeer, het verste punt op de route, pauzeren even en lopen verder over de zandweg van de Lange Luier. Het is hier dat twee dames hun geluk met metaaldetectors beproeven. Als we ze goed en wel gepasseerd zijn, komt er ineens muziek uit één van de apparaten. We kijken elkaar glimlachend aan en kuieren lekker verder. Ook dit is geluk. Het is fantastisch wandelen in dit gebied op vaak brede, rulle zandpaden en de route is landschappelijk gezien ook lekker gevarieerd. We zijn onder de indruk en kunnen na vandaag niet anders dan zeggen: Hei Ho, Hei Ho, Nationaal Park De Meinweg is zó.

Hartelijks,

Je mag dit bericht delen op:
Facebook
LinkedIn
Twitter
WhatsApp
Pinterest
Email
Over Irma de Bont

Over Irma de Bont

Irma werkt als zelfstandige onder de naam SveaVita.

VMBN-gecertificeerd mindfulnesstrainer en mindful natuurgids
co-creator van het bordspel “mind your step – beleef mindfulness”

Scroll naar top