Witrijtse bossen en akkers

landschap overzicht3

Boswachterij De Kempen

Een wandeling van circa 16 km lijkt ons wel wat voor vandaag. Dus op naar Bergeijk in het Brabantse natuurgebied Boswachterij De Kempen om de Witrijtse akker- en boslandroute te lopen. Dit gebied ligt op de grens van Nederland en België en is grotendeels in beheer van Staatsbosbeheer. Al snel merken we dat de naam van deze route bijzonder treffend is.

Zandwegen voeren ons door eindeloze bossen en langs akkers. Het gaat hoofdzakelijk om wandelwegen bestaande uit rul zand, dus het is aardig ploeteren geblazen. Waar mogelijk lopen we op een bandenspoor. Zo nu en dan zijn de zandwegen (aangenaam) verhard.

Eindeloze bossen

Bos, bos en nog eens bos. Fijn, maar deze keer weinig afleiding onderweg. Het karakter van onze wandeling is snel bepaald: sportief wandelen! Dus door kachelen maar. Na verloop van tijd maken de naaldbossen zowaar even plaats voor een grote stille heide met stuifzand. Om even stil bij te staan.

Markeringsleer

De route is gemarkeerd met gele, vierkante bordjes met daarop een poppetje dat steevast naar rechts loopt plus een pijl in de rechterbovenhoek die aangeeft welke kant je uit mag lopen. Ik heb het me inmiddels aangewend op het laatste moment nog eens een blik op het routebordje te werpen om me ervan te verzekeren dat ik de juiste richting kies. En vanuit het niets, is “routemarkering” dan zomaar ineens een topic op deze wandeldag. Ik zeg tegen Jacko dat het eigenlijk toch wel jammer – of vreemd – is, dat het poppetje altijd naar rechts loopt en de pijl altijd rechtsboven staat. Als je toch verschillende bordjes laat maken, waarom dan niet gelijk met de volgende pictogrammen:
– poppetje wandelt naar rechts, met rechtsboven pijl naar rechts
– poppetje wandelt naar links, met linksboven pijl naar links
– poppetje frontaal, met pijl rechtdoor
Dan zijn ratio en gevoel in lijn met elkaar. Wat volgt, is een geanimeerd gesprek over de verschillende routemarkeringen die we inmiddels kennen. Jacko geeft nog aan dat er ook markeringen zijn die links van het pad worden geplaatst indien het de bedoeling is je weg naar links te vervolgen. Tja, je kunt het maar ergens over hebben.

Nederlandse landgeiten

Verrassing! We komen dan bij een familie met een kudde landgeiten. Dit gezin doet mee aan een fokprogramma en helpt op deze manier het ras in stand te houden. De Nederlandse landgeit is een sober geiten ras. Het is een sterke, langharige geit die goed tegen kou kan. Het is vooral een hobbydier, maar wordt ook ingezet voor het begrazen van natuurterreinen. Zo is de landgeit uitstekend in te zetten voor de bestrijding van de opslag van berk en Amerikaanse vogelkers. Dit gebeurt bijvoorbeeld in Mariapeel. Zien ze er niet enig uit?

Boslucht maakt hongerig

Na dit intermezzo vervolgen we onze weg over jawel… zandwegen door bossen. En als ik denk dat we er bijna zijn, krijgen we ineens met een soort van hindernisbaan te maken. We lopen zandkuilen in en weer uit. Op en neer. Met recht sportief wandelen. Mijn smartwatch zal dit later bevestigen: 50% cardio en 48% vetverbranding gedurende een periode van 4 uur. Lekker onszelf wat te hebben uitgedaagd. Deze route is echt een aanrader indien je graag in bossen vertoeft, loopt om te lopen of trainen en/of een oase van rust wilt ervaren. Zelf brengen we hier 4 uur in het bos door zonder ook maar iemand te zien! Voldaan strijken we na afloop op een terrasje neer. Sinds eergisteren is de horeca – onder voorwaarden ivm corona – weer open en hier maken we dankbaar gebruik van. Na maanden weer een koffietje en lunch op een gezellig terrasje. Je hoort ons niet klagen!

Hartelijks,

Je mag dit bericht delen op:
Facebook
LinkedIn
Twitter
WhatsApp
Pinterest
Email
Over Irma de Bont

Over Irma de Bont

Irma werkt als zelfstandige onder de naam SveaVita.

VMBN-gecertificeerd mindfulnesstrainer en mindful natuurgids
co-creator van het bordspel “mind your step – beleef mindfulness”

Scroll naar top